"Fora montaro" Ju. Vizbor

                                                                   Ju. Vizbor

                                                                    tr. de  T. Auderskaja

Fora montaro, nebula montaro, montaro,                Estas ĉielo por ili anstatau tegmento,

Neg^o falanta, la neg^ forfluganta, la neg^’…        Manoj amataj protektas de pluvo kaj vent’.

Eble vi audis, ekzistas ja urb’ mia kara,                   Min ne forlasas amara kaj stranga la sento,

Sed ne por ĉiuj konvenas de l’ urbo la leg^’.           Ke mi ĉi-urbon jam perdis en iu moment’.

 

Strangaj por ni estas g^iaj log^antoj la tutaj:            Iam trairis mi tutan la urbon sencele,

Pensoj, paroloj – nu ĉio en neordinar’.                     Spektis, sed vidis nenion per rekta rigard’.

Konversacioj ĉe ili tuj ig^as diskutoj,                       Vante babilis mi, ridis kaj pas^is s^ancele,

Kaj ne ekzistas la solvo de la problemar’.                 Kaj preterlasis la urbon en stulta hazard’

 

En la malg^oj’ ili ridas, anstatau ol plori,                   Nun mi esperas, mi strebas, mi estas serc^anta,

En la gajec’ trinkas vinon bonegan kun gust’.           Tamen la vojon perfide forvis^is memor’.

Ĉarmajn virinojn scipovas l’ urbanoj adori,               Trajno ne taugas, ne taugas la tramo kaj auxto,

Sed al komfort’ ili krac^as, kaj krac^as lau just’.      L’ urbon perditan nur serc^as dolore la kor’.

 

 

Comments