kanto pri Odessa

KANTO PRI ODESSA de 90aj jaroj

La auxtoro nekonata,

Traduko de Tatjana Auderskaja

 

Al la sudo sin direktas sxipa ar’,

Gxis Bospor’ cxirkauxe sternas sin la mar’.

Nek insulo, nek miragx’ sur blua ond’...

Certe, „Estas multaj urboj en la mond’”

 

Refreno:

La sunsubiro, la tagfinigxo, Odes’ angoras.

Ja diris Pusxkin, ke iuj mortis, kaj iuj foras.

Drinku ni pro odesanoj-geamikoj,

Kiuj estas en kaj post la Atlantiko.

 

Sed ni restas, ni elvivas en Odes’.

Ni malsatas, frostotremas, - tamen, jes!

Iu nin malamas arde, kun envi’.

Ridas ni tra larmoj, tamen – ridas ni!

 

Refreno

 

La sun’ levigxos, la sun’ levigxos en urb’ cxemara.

Revenos kantoj, revenos homoj al panjo kara.

Longan nokton ni travivos kun honoro,

Post tenebro devas veni la auxroro.

 

Refreno.

Subpages (1): Nokta interparolo
Comments