TRADUKITA POEZIO‎ > ‎

V. Majakovskij: Aŭskultu vi!...; ONI NENION KOMPRENAS ; ĈU VI EKPOVOS?

 

 

VLADIMIR MAJAKOVSKIJ

Tradukoj de T. Auderskaja

 

 

   ***

Aŭskultu vi!...

 

 

Aŭskultu vi!

                        Se oni stelojn

                                            lumigas

Do – estas ja bezonate al iu?

Do – iu deziras, ke ili ekzistu?

Do – iu nomigas ĉi tiujn kraĉetojn

                                                   “la perlo”?

 

Kaj sin superstreĉante

en blizardoj de polvo tagmeza

strebas aroge al Dio,

timas, ke malfruiĝis,

              ploras,

kisas lian muskolecan manon,

               petas –

- ke nepre tuj ekestu la stelo! –

               ĵuras –

ne plu elteni tiun senstelan suferon!

             Kaj poste

      maltrankviliĝas,

         sed imitas trankvilon,

       dirante al iu:

“Nu do, ĉu jam vi ne plu tristas?

             Ne timas?

              Ĉu?!!”

 

Aŭskultu vi!

                   Se oni stelojn

                                  lumigas,

Do – estas ja bezonate al iu?

Do – estas vivonecese,

               ke dum ĉiu vespero

                  en nigra nokt’

eklumiĝu almenaŭ unu stel’?!

 

ONI NENION KOMPRENAS

Al frizisto mi venis,

          diris, trankvila:

“Kombi orelojn vi estu kompleza!”

La frizist’ glathara tuj iĝis vila,

la vizaĝ’ eksimilis al piro peza.

 

“Nenormala!

                 Ruĝhara!” –

-       la vortoj kiel frap’.

Insultoj sin ĵetis de kvik’ ĝis kviko.

     Kaj lo-o-o-o-nge

aroge ridaĉis ies kap’,

el tumulto montrante sin, kvazaŭ olda brasiko.

 

 

  ĈU VI EKPOVOS?

Mi tuj elverŝis el la glaso

La farbon al la map’ rutina.

Mi montris sur la plet’ de graso

Frenezon de la mar’ obstina.

 

Sur skvamo de la fiŝo lada

Am-vokon legis mi sen dub’.

         Sed vi

             en kanto

                      serenada

ĉu ludos fluton

                de pluvtub’?

                

 

 

 

Comments