TRADUKITA POEZIO‎ > ‎

Irina Ratusxinskaja

Versoj de Irina Ratusxinskaja

               ***

 Abrupte sxangxigxis vento.              Sed poste, kiam la akvoj

La nova deziras venkon.                    Kaj muroj desupre nin premis --

Siegxas nin la cxielo,                         Neniu gratulis venkon

Konkeras suburbojn vent’.                 Ilian per glora kant’.

Ekhenis cxevaloj tondre                    Kaj ili de tiam strebas

Post muro dikega norda,                    Imiti iun per modlo; 

Sed rompis l’ atak’ unua                    Sed nur detalojn sensencajn

Remparojn de l’ orient’.                     Skizigas senhelpa man’… 

 

Kaj tuj en la brecxo fuma

Pereis ruinaj turoj,

Falegis pregxej’ gardanta

Kun krucoj kaj ikonar’.

La urbo batalis arde,

Gxi estis terura kaj bela,

Dum mugxe dronigis cxielo

Restajxojn de l’ lasta rempar’.

 

          ***

 Cxio, kion mi petis,                          Estos ja --

Estos por mi, ja estos,                        -- Ho, kiam? --

(Dio mia, ho dankon!):                      Fabelo felicxa

Kaj malproksima vojo,                      En ment’ kaj absinto.

Kaj novaj homoj.                               Robo, masko punta

                                                           Kaj la danco bunta.

Estos por mi, ja estos

Kanto senhejma                                 Kaj neniu diros:

Kaj memoro fiera.                              Suficxe vi jam vivis!

Estos cxielo

Kun la honoro

Kaj la mantelo

Sub piedoj miaj.

 

 


 

ĉ
Tatajana Auderskaja,
20 Aug 2017, 02:28
Comments