ORIGINALA POEZIO‎ > ‎

VERDA KOLORO

 

Tatjana AUDERSKAJA

VERDA KOLORO

 

Kolor’ de la vivo, kolor’ de l’ espero,

Kolor’ de l’ kreskaĵoj, florantaj sur Tero,

Kolor’ de l’ arbaro, potenca kaj ombra,

Kolor’ de l’ herbaro humila, sennombra.

 

Kaj verda river’ en trankvila fluado,

Kaj maro tempesta kun ondoj el jado,

Kaj teraj donacoj – smerald’, malaĥito –

La vivo jubilas sur Ter’ verdkovrita!

 

Sed sama koloro – la stel’ esperanta.

Do estu la stel’ nia ĉiam vivanta!

La sama ideo – protekti naturon

Kaj homan spiritan protekti kulturon.

Sen ambaŭ ja ili la homo pereos,

Se novan rigardon al mondo ne kreos.

 

Sur nia planedo, komuna la domo,

Nur lingvo kunigas naturon kaj homon.

Ĝi kreskas en koroj honestaj kaj puraj:

Ni kune protektos komunan naturon!

 

 

 

Comments