ORIGINALA POEZIO‎ > ‎

PREKRASNAJA MARKIZA

PREKRASNAJA  MARKIZA

                                                                                                    T. Auderskaja

Halo, ĉu klubo “Verda Harmonio”?

Forestis mi dum longa jar’.

Dum tiu temp’ okazis kio?

Rakontu do, ho amikar’!

                                                                   Bonordas ĉio, kara klubanino,

                                                                   Nenia mav’ minacas nin.

                                                                   Dorlotas nin videble la destino

                                                                   Kaj ni prosperas sen la fin’.

                                                                   Nun malgravaĵo, bagatelo :

                                                                   Perdiĝis nia verda stelo,

                                                                   Sed en alio, kara klubanino,

                                                                   Bonordas ni, bonordas ni!

 

O-la-la-la, malbona okazaĵo,

Perdiĝis nia verda stel’.

Rakontu vi, amiko saĝa,

Pri tiu aĉa, aĉa ŝtel’!

 

                                                                  Bonordas ĉio, kara klubanino,

                                                                  Ne maltrankvilu vin en van’,

                                                                  Por ni ridetas ĉiam la destino,

                                                                  Maltrafis unu nur kluban’.

                                                                  Li perdis stelon kun la mono

                                                                  Al li donita por abono,

                                                                  Sed en alio, kara klubanino,

                                                                  Bonordas ni, bonordas ni!

 

O-la-la-la, domaĝas mi terure,

Perdita mono de la klub’.

Ĉu malaperis ĝi senspure,

Rakontu tuj al mi sen dub’!

 

                                                                   Bonordas ĉio, kara klubanino,

                                                                   La ĝojo ŝprucas el la kor’,

                                                                   Sed nia sort’, verŝajne pro obstino,

                                                                   Surprizis nin en gaja hor’:

                                                                   Neniun mono interesis,

                                                                   Ĉar nia klub’ funkcii ĉesis,

                                                                   Sed en alio, kara klubanino,

                                                                   Bonordas ni, bonordas ni!

 

O-la-la-la, suferas la animo,

La sortobato pezas tro.

Ĉu estas por la plago limo?

Kak eto vsjo proizoŝlo?

                                                                  La prezidanto, kara klubanino,

Varianto                                                    Laboris kun grandega pen’.

( O-la-la-la, suferas la animo,                   Sed turnis sin malice la destino,

Tro multe da amara gal’.                          Kaj li rezignis de l’ posten’.

Ĉu estas por la plago limo?                      Kiam forlasis klubon li,

Okazis kio en real’?)                                Obsedis nin melankoli’,

                                                                  Ne volis ni labori plu,

                                                                  Kaj jen disfalis nia klub’,

                                                                  Forgesis ni pri tiu mon’

                                                                  Kiun kolektis por abon’.

                                                                  La monon ŝtelis kamarad’

                                                                  Kiu nun sidas post la krad’,

                                                                  Kaj prenis li kun mona sum’

                                                                  Ankoraŭ stelon en mallum’,

                                                                  Sed en alio, kara klubanino,

                                                                  Bonordas ni, bonordas ni!

Comments