ORIGINALA POEZIO‎ > ‎

INFANAJ POEMETOJ

Tatjana AUDERSKAJA

INFANAJ  POEMETOJ

 

Sur nia abieto

En granda ora nuks‘

Sidadis en kvieto

La gnomo sen haluks‘.

 

Li iam kruron ŝovis

En fendon inter ŝel‘;

Subite vent‘ ekblovis,

La nukson rude movis –

Fatalis la ŝancel‘!

 

De tiam nia gnomo

El sia bela domo

Ne iras por promen‘:

Li sidas kaj kantadas,

Fabelojn rakontadas

Al pigo kaj ermen‘.

 

El tiuj ĉi fabeloj

Jen estas la plej belaj:

 

 

ABIETO

 

En la val‘ abio staris,

Olda estis ĝi kaj knaris...

Kun hakilo venis hom‘...

Jen abio en la dom

Lumas ornamita, ĝoja

Por Anton‘ kaj lia Zoja.

 

 

 

***

Mornas ŝtormo per murmur’:

Mor-mor-mor, mur-mur-mur.

 

Nun nin savos nur la kur’;

Mor-mor-mor, mur-mur-mur.

 

Ondoj glitas laŭ la spur’

Kvazaŭ katoj en la kur’,

Persekutas en konkur’

Nin per langoj el velur’…

 

 

Malsekiĝos ni ĝisoste

Kaj revenos hejmen poste.

Panjo diros: “En futur’

Vi al maro – ne mur-mur!”

Comments