ORIGINALA POEZIO‎ > ‎

Ankoraŭ foras vintr’ …

Tatjana AUDERSKAJA

***

Ankoraŭ foras vintr’…

Sed nubo plumbe griza

Alflugas al senstela firmament’,

Kaj nin, anstataŭ tuŝ-tenero briza,

Severe pelas akra norda vent’.

 

Ankoraŭ foras vintr’,

Sed jam animon premas

Malhel-blueco de vespera hor’,

Kaj pli mallaŭtas la birda ĥor’,

Sed nokte pli aŭdeble arboj tremas,

En vintra lingvo nudaj branĉoj ĝemas,

Dum vento ilin kisas kun angor’.

 

Ankoraŭ foras vintr’.

Sed dum la suno brilas,

Dum povas spiri ni kaj kanti en plenfort’,

En nia kant’ la sun’ kaj viv’ jubilos

Kaj spitos al la mort’!

Comments